2. Przepisów ustawy nie stosuje się wobec osób lub instytucji, które na podstawie odrębnych przepisów mogą podejmować, w ramach wykonywania obowiązków  zawodowych,  działania posiadające charakter czynności, o których mowa w art. 2 ust.1, lub zbliżone do tych czynności.

1. Usługami detektywistycznymi są czynności, polegające na uzyskiwaniu informacji o osobach, przedmiotach i zdarzeniach, realizowane na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej ze zleceniodawcą, w formach i w zakresie niezastrzeżonych dla organów i instytucji państwowych na mocy odrębnych przepisów, a w szczególności:

1) zbieranie informacji w sprawach cywilnych,

2) zbieranie informacji dotyczących majątku, zdolności płatniczej oraz wiarygodności w stosunkach gospodarczych, osób i jednostek organizacyjnych,

3) zbieranie informacji dotyczących bezprawnego wykorzystywania w działalności gospodarczej znaków i nazw towarowych, nieuczciwej konkurencji oraz ujawnienia wiadomości stanowiących tajemnicę handlową,

4) sprawdzanie wiarygodności informacji dotyczących szkód zgłaszanych zakładom ubezpieczeniowym,

7) zbieranie informacji na temat osób lub okoliczności w sprawie, w której toczy się postępowanie karne, postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i  wykroczenia skarbowe i inne, w toku których można zastosować przepisy prawa karnego.

2. Zleceniodawcą czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7, nie może być organ ścigania.

Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych wymaga uzyskania zezwolenia.

1. Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, wymaga posiadania licencji detektywa, zwanej dalej licencją.

3. Tytułu  zawodowego detektyw  może używać wyłącznie osoba posiadająca licencję.

Czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, mogą być wykonywane wyłącznie przez detektywa:

1) przedsiębiorcę, we własnym imieniu, pod warunkiem posiadania zezwolenia na wykonywanie usług detektywistycznych,

2) na podstawie stosunku pracy z przedsiębiorcą posiadającym takie zezwolenie.

Detektyw ma obowiązek szanować wolności i dobra osobiste obywateli.

Wykonując czynności, o których mowa w art. 2 ust.1, detektyw może w szczególności:

3) dokonywać zewnętrznej obserwacji obiektów i pomieszczeń oraz obserwacji osób,

4) stosować zapis dźwięku lub obrazu, w tym wykonywać zdjęcia fotograficzne, z wyłączeniem stosowania środków techniki operacyjnej, zastrzeżonych dla upoważnionych organów na mocy odrębnych przepisów.

Detektyw jest uprawniony do gromadzenia danych osobowych, dotyczących prowadzonych przez niego spraw, na zasadach określonych w przepisach o ochronie danych osobowych.

O ile przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej, detektyw, w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, może uzyskiwać informacje od przedsiębiorców, instytucji, a także organów administracji rządowej lub samorządowej.

1) nie może stwarzać u innych osób przeświadczenia, że jest funkcjonariuszem publicznym,

1) zachować należytą staranność przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1,

1. Detektyw jest obowiązany zachować w tajemnicy źródła informacji oraz okoliczności sprawy,  o których powziął wiadomość w trakcie wykonywanego zlecenia.

2. Obowiązek zachowania tajemnicy trwa także po zaprzestaniu wykonywania działalności w zakresie usług detektywistycznych.

3. Detektyw może zostać zwolniony z zachowania tajemnicy na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego.

1. Detektyw ma obowiązek sporządzić końcowe sprawozdanie z wykonanych czynności i ustalonego stanu faktycznego, które powinno zawierać w szczególności:

2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, przekazuje się zleceniodawcy na jego żądanie.

Detektyw ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz wskutek podania nieprawdziwych informacji, na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

Zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych

1. Organem właściwym do wydania, odmowy wydania oraz cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych, zwanego dalej zezwoleniem, jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, zwany dalej organem zezwalającym.

2. Wydanie zezwolenia  następuje po zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu Ochrony Państwa oraz komendanta wojewódzkiego Policji właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy ubiegającego się o zezwolenie.

2) przedsiębiorcy innego niż osoba fizyczna, jeżeli licencję posiada co najmniej jeden ze wspólników, udziałowców lub akcjonariuszy spółki albo członek jej organu zarządzającego, - zwanych dalej wnioskodawcą.

2) wnioskodawca nie zalega z wpłatami należności budżetowych oraz z opłacaniem składek na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1. Wniosek o wydanie zezwolenia, zwany dalej wnioskiem, powinien zawierać w szczególności:

1) oznaczenie wnioskodawcy, jego siedziby i adresu,

2) numer w rejestrze przedsiębiorców,

3) wskazanie adresu stałych miejsc wykonywania działalności gospodarczej,

4) zasięg terytorialny świadczenia usług detektywistycznych,

5) przewidywaną datę podjęcia działalności gospodarczej,

6) dane osobowe:

b) wspólników spółki jawnej lub komandytowej,

c) posiadających licencję wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo udziałowców lub akcjonariuszy  spółki akcyjnej,

d) członków organu zarządzającego przedsiębiorcy,

e) prokurentów,

f) pełnomocników

-  wraz z adresami zameldowania tych osób na pobyt stały i czasowy.

2. Wnioskodawca może wystąpić o wydanie zezwolenia na czas oznaczony.

3. Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty:

1) określające formę prawną wnioskodawcy, w szczególności umowę spółki lub inny przewidziany przepisami prawa dokument dotyczący ustanowienia działalności i organizacji przedsiębiorcy,

2) odpis z rejestru przedsiębiorców,

3) listę udziałowców albo akcjonariuszy posiadających licencję lub nie mniej niż 30 % akcji lub udziałów,

4) określające proporcje udziału kapitału polskiego i zagranicznego w spółce oraz jego wysokość, z podaniem adresów siedziby lub zamieszkania wspólnika lub wspólników zagranicznych, gdy spółka jest podmiotem z udziałem zagranicznym,

5) dokument potwierdzający posiadanie licencji przez osoby, o których mowa w ust.1 pkt  6,

6) zaświadczenia o niekaralności wszystkich osób wymienionych we wniosku,

7) zaświadczenie właściwego organu podatkowego stwierdzające, że przedsiębiorca nie zalega z wpłatami należności budżetowych oraz z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o nie zaleganiu z opłaceniem składek.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych, uwzględniając w nim dane niezbędne do wydania decyzji w sprawie zezwolenia.

1) imię i nazwisko oraz numer licencji przedsiębiorcy lub osób wymienionych w art. 16 pkt 2,

2) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres,

3) wskazanie adresu miejsca stałego wykonywania działalności gospodarczej,

4) określenie okresu ważności zezwolenia,

5) określenie zasięgu terytorialnego wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych,

6) datę wydania zezwolenia.

2. W zezwoleniu zamieszcza się pouczenie o obowiązku powiadomienia organu zezwalającego o podjęciu działalności gospodarczej w terminie 6 miesięcy od daty wydania zezwolenia.

3. Przedsiębiorca jest obowiązany powiadomić organ zezwalający, w terminie 14 dni, o zmianach stanu faktycznego i prawnego, w zakresie danych zawartych we wniosku i w dokumentach stanowiących załączniki do wniosku, powstałych po wydaniu zezwolenia.

1) jeżeli przedsiębiorcy uprzednio cofnięto zezwolenie z przyczyn, o których mowa w art. 26 pkt 2 lit. a)-e) lub pkt 3, a od dnia cofnięcia zezwolenia do dnia złożenia następnego wniosku upłynęło mniej niż 3 lata,

2) jeżeli przedsiębiorca nie spełnia warunków, o których mowa w art. 18,

3) ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli.

Przedsiębiorca jest obowiązany podjąć działalność gospodarczą w zakresie usług detektywistycznych w terminie 6  miesięcy od daty wydania zezwolenia.

1. Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie usług detektywistycznych jest obowiązany:

1) powiadomić organ zezwalający o podjęciu działalności, w terminie 14 dni od dnia jej podjęcia,

2) zachowywać formę pisemną umów dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej,

3) prowadzić i przechowywać dokumentację dotyczącą  zatrudnianych detektywów oraz zawieranych i realizowanych umów, a także sprawozdań sporządzanych po zakończeniu spraw,

4) przedstawiać dokumentację, o której mowa w pkt 3, na żądanie organu upoważnionego do kontroli,

5) niezwłocznie zawiadamiać organy ścigania o okolicznościach świadczących o przygotowywaniu lub dokonaniu przestępstwa, ujawnionych w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust.1,

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje  dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, formy jej prowadzenia oraz okres przechowywania.

3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, należy uwzględnić w szczególności wykaz zatrudnionych przez przedsiębiorcę detektywów, rejestr zawartych umów wraz z opisem ich realizacji, a także sprawozdanie kończące postępowanie w sprawie.

1. Przedsiębiorca podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone podczas wykonywania czynności, o których mowa w art.2, ust.1.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki ubezpieczenia, o którym mowa w ust.1,  w tym:

1) termin powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2) podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3) minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia,

4) zakres praw i obowiązków ubezpieczającego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy ubezpieczenia,

5) górne granice składek ubezpieczeń.

Przedsiębiorca jest obowiązany, nie później niż następnego dnia po zawarciu umowy, o której mowa w art. 2 ust. 1, powiadomić na piśmie o jej zawarciu organ prowadzący postępowanie karne lub postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, jeżeli z treści tej umowy wynika, że może się ona wiązać ze sprawą, w której prowadzone jest postępowanie.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych cofa się, jeżeli:

1) upłynął termin 6 miesięcy od dnia wydania zezwolenia, a przedsiębiorca nie powiadomił o podjęciu działalności gospodarczej,

a) poprzez swoje działanie stwarza zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa albo zagrożenie bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli,

c) nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1, bądź uniemożliwia przeprowadzenie kontroli swojej działalności przez uprawnione organy,

d) został pozbawiony licencji,

e) nie usunął stwierdzonych uchybień, w terminie wyznaczonym przez organ zezwalający, w wezwaniu do ich usunięcia,

f) powiadomił organ zezwalający o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu albo okoliczności faktyczne wskazują na zaprzestanie jej prowadzenia,

3) wobec przedsiębiorcy wydane zostało prawomocne orzeczenie sądu zakazujące prowadzenia działalności gospodarczej.

1. Kontrolę działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych przeprowadza organ zezwalający.

2. Organ zezwalający może upoważnić do przeprowadzenia kontroli działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych inny organ państwowy, wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności.

W sprawach wydania, odmowy udzielenia lub cofnięcia zezwolenia oraz kontroli działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych, nie uregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999r.

 - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 86, poz. 958).

1) posiada obywatelstwo polskie lub obywatelstwo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej  oraz biegłą znajomość języka polskiego,

5) nie toczy się przeciwko niej postępowanie karne lub postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, popełnione z winy umyślnej,

7) nie została zwolniona dyscyplinarnie z Policji, prokuratury, sądu lub innego organu państwowego w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w ciągu ostatnich 3 lat,

8) posiada nienaganną opinię wydaną przez komendanta komisariatu Policji właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania.

2. Okoliczności, o których mowa w ust.1 pkt 4 - 7, potwierdzają odpowiednio: pisemne oświadczenie osoby ubiegającej się o wydanie licencji, zaświadczenie o niekaralności oraz świadectwo pracy. Dokumenty te, osoba ubiegająca się o wydanie licencji jest obowiązana złożyć wraz z wnioskiem o wydanie licencji.

3. Licencję wydaje się osobie, która spełnia warunki, o których mowa w ust. 1, oraz:

1) posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania czynności w zakresie usług detektywistycznych, stwierdzoną orzeczeniem lekarskim,

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania wniosku o wydanie licencji oraz dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów, o których mowa w ust.1 pkt 1 - 3, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawności postępowania.

1. Egzamin dla osób ubiegających się o wydanie licencji, zwany dalej egzaminem, przeprowadza komisja, powoływana przez komendanta wojewódzkiego Policji, nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy.

2. Komendant wojewódzki Policji powiadamia organ zezwalający o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu.

3. Członkowie komisji, za udział w jej pracach otrzymują wynagrodzenie, w wysokości nie przekraczającej 50 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z ostatniego kwartału, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski.

Za egzamin, pobiera się opłatę od osoby składającej egzamin, w wysokości zapewniającej pokrycie kosztów egzaminu.

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia:

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić w szczególności podmiot uprawniony do pobierania opłaty, termin jej wnoszenia, kalkulację kosztów egzaminów obejmującą ich koszty organizacyjno-techniczne, a także funkcje pełnione przez egzaminatorów w komisji egzaminacyjnej i czas trwania egzaminów.

Egzamin obejmuje zagadnienia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów dotyczących Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, ochrony danych osobowych, ochrony informacji niejawnych, a także z zakresu prawa cywilnego i karnego (materialnego i procesowego), kryminalistyki, kryminologii i wiktymologii oraz psychologii sądowej.

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia:

3) tryb, formę i terminy powoływania komisji egzaminacyjnych oraz przeprowadzania egzaminów.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić w szczególności podstawowe bloki tematyczne z zakresu znajomości dziedzin, o których mowa w art. 33, a także wskazać instytucje i organizacje, z których będą powoływani członkowie komisji, reprezentujący w szczególności sąd, prokuraturę, Policję, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania oraz środowiska naukowe z dziedziny kryminalistyki, kryminologii, wiktymologii i psychologii sądowej.

1. Licencję wydaje, odmawia wydania, zawiesza lub cofa, komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o wydanie licencji.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym  do  spraw  finansów  publicznych  określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za licencję oraz tryb jej wnoszenia, uwzględniając w szczególności termin wnoszenia opłaty i podmiot uprawniony do jej pobierania, a także okoliczność, że opłata nie powinna przewyższać kosztów związanych z wydaniem licencji.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór i tryb wydawania licencji.

1. Komendant wojewódzki Policji odmawia wydania licencji, jeżeli osoba ubiegająca się o jej wydania nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 3.

1) przestał spełniać wymogi, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt  4 i 5 oraz ust. 3 pkt  1,

2) wykonuje czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności Kodeksu postępowania karnego, przepisów dotyczących Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej, ochrony informacji niejawnych oraz ochrony danych osobowych,

3) zawiadomił na piśmie o zaprzestaniu wykonywania czynności w zakresie usług detektywistycznych.

1. Komendant wojewódzki Policji, w przypadku powzięcia wiadomości o wszczęciu postępowania karnego przeciwko detektywowi o przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu, mieniu lub wolności, zawiesza prawa wynikające z licencji do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie.

2. Komendant wojewódzki Policji, w przypadku powzięcia wiadomości o wszczęciu postępowania karnego przeciwko detektywowi o przestępstwo umyślne inne niż wymienione w ust. 1, może zawiesić prawa wynikające z licencji do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie.

3. Komendant wojewódzki Policji, w przypadku zawieszenia praw wynikających z licencji, zatrzymuje dokument stwierdzający posiadanie licencji.

Organy uprawnione do prowadzenia postępowań karnych, mają obowiązek powiadomić komendanta wojewódzkiego Policji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania detektywa, o wszczęciu postępowania karnego przeciwko osobie posiadającej licencję.

1. Komendant Główny Policji prowadzi rejestr osób, którym wydano licencje, zwany dalej rejestrem detektywów.

Osoby posiadające licencję są obowiązane poddawać się okresowym badaniom lekarskim i psychologicznym.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres badań lekarskich i psychologicznych, którym jest obowiązana poddać się osoba ubiegająca się o wydanie licencji oraz zakres i częstotliwość przeprowadzania tych badań u osób posiadających licencję,

2) lekarzy i psychologów upoważnionych do przeprowadzania badań oraz wydawania orzeczeń, o których mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1,

3) warunki i tryb:

a) odwoływania się od orzeczeń lekarskich,

b) uzyskiwania i utraty uprawnień przez lekarzy i psychologów do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych,

c) kontroli wykonywania i dokumentowania badań lekarskich i psychologicznych oraz wydawania orzeczeń lekarskich,

4) dodatkowe kwalifikacje lekarzy i psychologów, o których mowa w pkt 2,

5) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi i psychologicznymi oraz wzory stosowanych dokumentów,

2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.1, należy zapewnić, aby badania obrazowały stan zdrowia fizycznego i psychicznego osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz uwzględnić kwalifikacje lekarzy odpowiednie do rodzaju badań, a także okoliczność, że stawki opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 6, powinny zapewniać zwrot kosztów przeprowadzonych badań.

Koszty związane z przeprowadzeniem badań stwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania czynności detektywa, ponosi osoba poddana badaniu.

Kto nie wypełnia obowiązku zawiadomienia organu prowadzącego postępowanie karne lub postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, o zawarciu umowy mającej związek ze sprawą w której prowadzone jest postępowanie karne lub postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 2.

Kto podczas wykonywania usług detektywistycznych wykonuje czynności ustawowo zastrzeżone dla organów i instytucji państwowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 3.

1. Kto prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług detektywistycznych bez wymaganego zezwolenia, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 3.

2. Tej samej karze podlega osoba wykonująca czynności detektywa bez wymaganej licencji.

1. Koncesje na działalność gospodarczą w zakresie usług detektywistycznych, po spełnieniu przez przedsiębiorcę warunków określonych w ustawie, podlegają wymianie na zezwolenia w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r., a po upływie tego terminu tracą moc.

2. Przedsiębiorcy ubiegający się o wymianę koncesji na zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, są obowiązani złożyć organowi zezwalającemu wniosek o wymianę koncesji na zezwolenie w terminie do dnia 30 września 2002 r.

3. Do wniosku o wymianę koncesji na zezwolenie stosuje się odpowiednio przepisy art. 18,  dotyczące wydania zezwolenia.

Postępowania wszczęte na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149 i Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 73  poz. 321, Nr 41, poz. 179, Nr 105, poz. 452,  Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646,  z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199, z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 348, Nr 60, poz. 369, Nr 75, poz. 471, Nr 88, poz. 554, Nr 96, poz. 591, Nr 98, poz. 602, Nr 106, poz. 677, Nr 113, poz. 733, Nr 114, poz. 740, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 124, poz. 783, Nr 133, poz. 884 i Nr 157, poz. 1026 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 401 i Nr 41, poz. 412) w sprawach udzielenia koncesji i nie zakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją, podlegają umorzeniu.

Osoby wykonujące czynności detektywa przed dniem wejścia w życie ustawy, są obowiązane uzyskać licencję w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r., a w przypadku nie uzyskania licencji do tego dnia - zaprzestać wykonywania tych czynności, nie później niż w dniu 1 stycznia 2003 r.

Przepisy art. 29 ust.1 pkt 1 i 6 w zakresie, w jakim dotyczą obywateli innych państw członkowskich Unii Europejskiej, stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską statusu członka Unii Europejskiej.